Een bijzondere ontmoeting in de lagune van Venetië zorgt voor ophef én bezorgdheid. De afgelopen weken is er een tuimelaar – inmiddels liefkozend Mimmo genoemd – opgedoken in het hart van de Italiaanse waterstad.
Op sociale media gaan beelden rond van de dolfijn die tussen de gondels zwemt, vlak bij het beroemde San Marcoplein. Maar achter die bijzondere beelden schuilt een zorgwekkend verhaal.
Alleen in een drukke wereld
Dolfijnen zijn sociale dieren die normaal in groepen leven. Dat Mimmo alleen rondzwemt, maakt deskundigen ongerust. Volgens Italiaanse mariene biologen kan het gaan om een jong dier dat de aansluiting met zijn groep is kwijtgeraakt, of om een oudere dolfijn die door ziekte of desoriëntatie alleen is komen te staan.
De lagune van Venetië is bovendien geen veilige plek voor een solitair dier: het water is drukbevaren, vervuild en lawaaiig. Bootverkeer, selfies en toeristen die te dichtbij komen vergroten de stress voor Mimmo. “Iedere foto of video lijkt onschuldig, maar elke benadering kan het dier in gevaar brengen”, waarschuwen dierenbeschermers.
Dit bericht op Instagram bekijken
Lokale hulp en reddingspogingen
De Italiaanse kustwacht en een aantal natuurbeschermingsorganisaties houden de situatie nauwlettend in de gaten. Er wordt gewerkt aan een plan om Mimmo naar open zee te begeleiden, mocht hij niet vanzelf zijn weg terugvinden. Vrijwilligers monitoren de dolfijn dagelijks en proberen toeristen op afstand te houden.
De stad Venetië, waar mens en natuur elkaar vaak letterlijk raken, is geen onbekende plek voor onverwachte bezoekers. In 2020 zwom er ook al een groep dolfijnen door de verlaten grachten tijdens de coronastilte. Nu is de realiteit anders: de stad is weer druk en de risico’s voor wilde dieren zijn groter dan ooit.
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat we van Mimmo kunnen leren
Het verhaal van Mimmo herinnert ons eraan hoe kwetsbaar wilde dieren worden in een door mensen gedomineerde omgeving. De fascinatie voor een dier dat zich zo dichtbij waagt, is begrijpelijk. Maar respectvolle afstand blijft essentieel.
Wie ooit een dolfijn in het wild wil bewonderen, doet dat het best vanaf een verantwoorde afstand, bij voorkeur via ecotoeristische organisaties die dieren niet verstoren. Alleen dan kunnen we de zeeën delen zonder ze te overheersen.
Bronnen: The Guardian, Italiaanse kustwacht, OceanCare
